Het jaarlijkse motormannen weekend is dit jaar wederom langer dan een weekend. We vetrekken op woensdagavond en komen maandagmiddag weer terug. Er zit een weekend in dus noemen we het gewoon een weekend en hebben nog steeds de illusie dat het dan thuis makkelijker verkoopt! Met de geweldige rit van vorig jaar, op dikke Harley’s aan de Amerikaanse westkust van Amerika nog vers in ons geheugen, gaan we vol verwachting op pad. Er is dan wel geen route 66 in het vooruitzicht maar we kijken er allemaal weer naar uit.
Het jaarlijkse motormannen weekend is dit jaar wederom langer dan een weekend.
Dag 1 Bollenstreek- Almelo
Vertrek op woensdagavond klinkt wellicht wat vreemd maar is voor ons wel praktisch. Die dag kun je gewoon werken en vertrekken we rond 19:00 uur vanuit de Bollenstreek. Met zo’n 2 uurtjes rijden op de snelweg kom je een heel eind uit de buurt van de Bollenstreek en zijn we gelijk in een andere omgeving. Deze keer is de bestemming voor de 1e nacht de gevangenis in Almelo.
Nou ja, een voormalig gevangenis. Het huis van bewaring hotel in Almelo. Dat is echt wel een leuke plaats om een nachtje te brommen. Het is mooi gelegen in het centrum wat trouwens verassend gezellig is. Het voornemen voor de 1e avond is altijd om het rustig aan te doen! We constateren dat dit opnieuw niet is gelukt als in de kroeg de TL verlichting aan gaat en we worden verzocht het pand te verlaten.
…………. het is nu toch al laat. Dan kan die ene whisky op de hotelkamer ook nog wel. Dat is tenslotte traditie.
Dag 2 Almelo – Goslar
Het ontbijt, en vooral de koffie, smaakt prima na de gezellige avond van gisteren. Wegens goed gedrag worden we ontslagen uit de gevangenis. De rit gaat vandaag richting het plaatsje Goslar aan de rand van het Harz gebergte, een streek waar we met de motormannen nog niet eerder zijn geweest. Net boven Enschede passeren we de Nederlands/Duitse grens. Na de 2 uurtjes snelweg van gisteren vermijden we deze snelwegen zoveel mogelijk en zoeken onze weg via de binnenwegen die in Duitsland doorgaans lekker vlot rijden. We toeren heerlijk door het gebied van Noordrijn-Westfalen en Nedersaksen en zien het steeds groener en heuvelachtiger worden. Tijdens een koffiestop zien we op het nieuws de berichten van overstromingen in Zuid-Duistland en prijzen we ons gelukkig dat we meer naar het Noorden vertoeven met onze route.
Het grootste deel van de dag houden we het droog met uitzondering van de laatste 45 minuten als we naar ons hotel in Goslar rijden. Gelukkig is iedereen voorzien van goede Goretex kleding en blijft de binnenkant droog. Op de hotelkamer heeft de kleding de hele nacht de tijd om te drogen terwijl wij alvast genieten van een heerlijke Duitse grosses bier. Goslar zal vast een mooie plaats zijn maar wij zien er niets van. Het blijft de hele avond regenen en besluiten niet meer de deur uit te gaan en in het hotel te eten. In het overvolle restaurant blijken we niet de enige met dit idee en laten ons de dis prima smaken.
Ondertussen bemerken we enige in-kak momenten en weigeren dit toe te schrijven aan onze leeftijd maar slechts aan de weinige uurtjes slaap van de afgelopen nacht. De stevige maaltijd, het bier en de Irish koffie kunnen hier ook niet van invloed zijn geweest.
Dag 3 Goslar – Leipzig
Vandaag start de toer door het Harz gebergte. Voor de kaartlezers, we volgen we de kronkelige 241 en de L517 naar de Okerstausee. Het blijft wennen dat ze dit hier “See” noemen. Helaas moeten we door een afgesloten brug over de See onze route aanpassen wat in de prachtige gebied zeker geen straf is.
De bergen zijn hier toch wel serieuze hobbels waardoor we getrakteerd worden op heerlijk bochtenwerk. Dit is waar motorrijden voor bedoeld is. Wat een prachtige omgeving. Ik neem mij voor hier zeker nog eens terug te komen. De lunch gebruiken we op het overdekte terras van Landgasthaus en Pension Zum Schwartze Adler, heel veel Duitser gaat het niet worden ….. tot de ober ons in het Nederlands aanspreekt. We zijn blijkbaar niet de enige toeristische kaaskoppen die dit gebied bezoeken.
We zetten koers door het groene landschap en de enorme uitgestrekte landbouwgronden richting Leipzig. Onderweg passeren we wat stadjes met de typerende flatgebouwen uit het Oostblok tijdperk. Enorme betonnen blokkendozen met kleine ramen en vrijwel geen balkons. Je kunt er van alles van vinden, maar iedereen had destijds woonruimte. Een schril contrast met de huidige huisvestingsproblematiek bij ons in het westen. Verder zijn er eigenlijk geen herinneringen aan het oude Oostblok te zien, zelfs geen oude grensovergang. In Leipzig hebben we, net als een keer in Noorwegen, een ruim appartement in plaats van een hotel wat eigenlijk wel heel gezellig is. Het heeft een prima parkeergarage waar de motoren veilig kunnen staan en het is op loopafstand van het centrum. En wat een timing van de Motormannen. Het is feest in het hele centrum van de stad met overal biertentjes, bratwurst und musik. Wir machen viel Spass heute abond. Er belanden zelf een paar motormannen in het plaatselijke reuzenrad. Dat was een paar weken later in het nieuws was omdat er een paar bakjes in brand stonden.
In het ruime appartement schenken we onszelf traditioneel nog een glaasje Schotse single malt whisky in. Nog even nagenieten van een heerlijke dag motorrijden en de mooie herinneringen die we in de loop der jaren met elkaar gemaakt hebben.,
Dag 4 Leipzig -Kassel.
We scoren kant en klare ontbijt broodjes bij de plaatselijke bakker die we ons met een volle pot koffie goed laten smaken. Even later rijden we onze motoren de parkeergarage uit en volgen we Garmin adventurous route in de richting van Kassel. De Tom Tom spannende route wijkt doorgaans weinig af ten opzichte van de Garmin maar spannende route klinkt gewoon lekkerder. Zo’n eerste stuk op de motor, rijdend door het glooiende landschap en een muziekje in de helm, heb je genoeg tijd om verschillende gedachten te laten passeren. Al 24 keer maken we met deze geweldige vriendengroep een prachtige motor rit naar mooie landen en locaties. Naast het motor rijden delen we nog veel meer gezelligheid met elkaar. Wat voel ik me rijk met zo’n ondernemende vriendengroep.
Ik neem me voor om daar vanavond op te proosten.
Maar eerst op zoek naar een koffietent die schaars zijn in dit oude Oost-Duistland. We vinden er een in een klein dorpje Südharz en bezoeken gelijk het naastgelegen Kleines DDR Museum, al is museum wellicht iets te veel titel voor deze verzameling oude rommel. Neemt niet weg dat het een bijzondere ervaring is om ineens 40 jaar terug in de tijd te stappen. In gesprek met de eigenares ,die ook van die tijd is, horen we dat zij het in het oude DDR nog niet zo slecht vonden. Ze hadden niet veel luxe maar iedereen had van alles voldoende. In de jaren na de val van de muur was het financieel veel slechter en verlangden ze terug naar die goede oude tijd. Op de vraag of ze nu weer terug naar die tijd zou willen krijgen we een ontwijkend antwoord.
We stappen op onze moderne machines en prijzen ons gelukkig dat de tijd van Motorradwerk Zschopau (MZ) achter ons ligt. Het uitgestrekte landschap brengt ons rond lunchtijd bij een tankstation waar op de parkeerplaats een klein oldtimer festival gaande is. Benzine voor de motoren en kom maar door met die braadworsten voor de motormannen.
Onder een stralend zonnetje kijken we onze ogen uit naar de mooie oude auto’s waar natuurlijk de typerende DDR Trabant niet mag ontbreken. Volgens onze projectmanager Andre is het tijd voor een fotomomentje, je moet tenslotte wel alles goed documenteren!
Voldaan vervolgen we de route. Tot nu toe is het al een heerlijke dag met boven verwachting lekker zonnig weer. We rijden door het Thüringer landschap en zijn eigenlijk al een beetje op de route naar ons hotel in Kassel. Wanneer de spannende route ons op een splitsing met een bord: “Grenzmuseum Schifflersgrund” brengt besluiten we even te gaan kijken, en dan zien we wel of het iets is. Het 6 km lange kronkelweggetje naar het museum is al een genot op zich en het museum is ook indrukwekkend. Leuk is hier niet het juiste woord omdat de aanleiding voor dit museum natuurlijk een verschrikkelijke tijd is geweest. De val van de muur was in 1989, en daarmee de streng bewaakte grens tussen Oost en West, is eigenlijk niet eens zo heel lang geleden. Een indrukwekkend stuk naoorlogse geschiedenis is hier zichtbaar. Er is een wachttoren en stuk waar de dubbele grenshekken van destijds te zien zijn. Het is opvallend om te zien dat dat de beveiliging erop is gericht om mensen in het oosten te houden en vluchten naar het westen te voorkomen. Vluchten vanuit het Westen richting het Oosten haalde vrijwel niemand in z’n hoofd.
De Russische helikopters, tanks en voertuigen maken het geheel compleet. We hebbe geen spijt van onze omweg.
.
...... dat is ook toevallig, een Irish Pub. Ik denk dat Ierland een mooie bestemming is voor de Motormannen!
Op naar Kassel waar we onze spullen in het hotel droppen, de motoren een plaats geven in de tegenovergelegen parkeergarage. Binnen een half uur staan de 5 motormannen, fris en fruitig gedoucht en wel, klaar in de hal van het hotel. Zonder oordeel, “wij denken dat dit met 5 vrouwen niet zo vlot zou lukken!”. We hebben ondertussen wel trek in een koud biertje wat natuurlijk ook wel helpt om een beetje op te schieten. Dat biertje wordt een Guiness in een enorme grote Irish pub, The Shamrock.
Het is afgeladen vol met Dortmund supporters in geel-zwarte outfits voor de UEFA Champions League wedstrijd tegen Real Madrid. Voor een joet zit je goed luidt het spreekwoord, wat ook werkt bij deze portier. Oude Oost-Duitse omkoop praktijken werken hier nog prima. Niet veel later proosten we aan de bar op een mooie dag motorrijden en geweldige vriendschap, net zoals ik me vanmorgen in gedachten op de motor al had voorgenomen. Met deze drukte in de Pub lijkt een tafeltje om te eten een kansloze uitdaging, tot we plots worden geroepen om plaats te nemen midden in de drukke zaal. En nog mooier, midden voor het grote scherm om voetbal te kijken. Wat een top plek en wat een gezelligheid. De hamburgers, spare ribs en biertjes smaken ons prima, we gaan voorlopig nog niet weg. Helaas kan Dortmund het niet winnen van Reaal maar de sfeer wordt er niet minder om. Ook Kassel zal vast een mooie stad zijn, maar ook hier hebben we niet meer gezien dan de binnenkant van een kroeg. Vertel eens wat nieuws.
.
Dag 5 Kassel -Hengelo
Met het gevoel al weken op vakantie te zijn ontbijten we in een restaurantje in de straat van het hotel. Te lekker, te veel ,te zoet en veel koffie. Nog even bijkomen van de gezellige Irish Pub avond.
Voordat we ons richting Nederlandse bodem begeven genieten we nog van de ruimte aan de Duitse kant van de grens. In het Sauerland zwaai ik nog even naar de Warsteiner Brouwerij die we in Februari bezocht hebben. We rijden door het gezellige centrum van Willingen met heel veel drukke lunchtentjes. Nee, we zoeken onderweg wel wat rustigers op….. stelletje eigenwijze Hollanders.
In de hele omtrek is geen restaurant meer te bekennen. Uiteindelijk vinden we iets te eten bij een ‘tuincentrum’, of we ook viooltjes bij onze lunch willen. Nou ja, lunch. We moeten het doen met koffie en een groot stuk taart want de pizzaoven staat al uit. Toch voldaan zetten we vervolgens koers richting Hengelo. Op de leuke rit richting de grens met Nederland heb ik steeds maar dat liedje in mijn hoofd … Hengelooooo, Hengelo -O-O!
Het City Hotel is centraal gelegen. Helaas moeten we de motoren parkeren in de tegenover het hotel gelegen openbare parkeergarage. Voor ons gevoel is dat toch net wat minder veilig is dan een afgesloten parkeergarage van een hotel.
Het is vlakbij dus we doen het er maar mee. We vinden dat we eerst wel een koud biertje hebben verdiend, voordat we de opfristijd scherper gaan stellen. Hengelo is een verassend leuke stad met een gezellig centrum, en ook hier lijkt die kerktoren toch niet helemaal recht te staan. We moeten hier nog maar eens terugkomen om dat verder te onderzoeken. Zelfs op de 5e avond hebben we nog genoeg met elkaar te kletsen en start zelfs al het overleg voor een mogelijke bestemming van volgend jaar. Zelfs motor rijden op een Royal Enfield in de Himalaya komt als een van de opties voorbij. Tsja, met zo’n wild idee zijn we uiteindelijk ook in Amerika gaan toeren, dus laten we op voorhand niets uitsluiten!
Traditioneel doen we nog een whisky op de hotelkamer voordat we voldaan gaan snurken. Ik snurk natuurlijk niet , maar die andere wel! (mijn oordoppen heb ik ook s’ nachts nodig).
Geluk is niet te koop….. maar gelukkig een dikke motorfiets wel !
Dag 6 Hengelo – Bollenstreek.
We spreken een uurtje later af voor het ontbijt dan gebruikelijk. Nee, we worden niet ouder maar doen gewoon een keer rustig aan vanmorgen!
We starten de motoren en zetten de spannende route richting Schokland in de navigatie. Schokland is een drooggevallen vissersdorp in de voormalige Zuiderzee. Een leuke route langs de Sallandse Heuvelrug richting Zwolle en Kampen naar zoals gezegd Schokland. Helaas is dit stuk Unesco Werelderfgoed op maandagen gesloten en kunnen we zelfs geen kop koffie bemachtigen. Dan maar een lunch een stukje verderop. We besluiten het laatste stuk door de polder toch maar de snelweg te pakken, al zijn we hier doorgaans geen vorstander van. Hoe was het ook alweer met dat spreekwoord, als het paard de stal ruikt wil het naar huis? Nou wij hebben een hele berg paardenkrachten bij ons en die willen ook wel naar huis. We plannen nog een laatste koffiestop bij het van der Valk Hotel in Lelystad en zetten vervolgens koers naar de Bollenstreek.
De laatste kilometers zijn een mooi moment om terug te denken aan de afgelopen dagen. Heerlijk motor rijden in een prachtige omgeving met een geweldige groep vrienden. De glimmende kant van de motoren heel gehouden en weer veilig thuisgekomen.
Dan ben je een heel gelukkig (Motor)man.
.
Geschreven door: Henk van Dongen , motorman
